تبليغاتX
فقط برای کسی که دوستش دارم

فقط برای کسی که دوستش دارم

هنگامی که بر من دمید سرشار از لذت بودن شدم .وقتی چشم را گشودم تورا دیدم و شاد شدم

عیدی یادتون نره

 

 

گنه کردم گناهی پرزلذت

 

 

کنارپیکری لرزان ومدهوش

 

خداوندا چه می دانم چه کردم

 

 

درآن خلوتگه تاریک و خاموش

 

 

نگه کردم بچشم پرز رازش

 

 

دلم درسینه بی تابانه لرزید

 

 

 

 

زخواهش های چشم پرنیازش

 

 

درآن خلوتگه تاریک وخاموش

 

 

پریشان درکناراونشستم

 

 

لبش برروی لبهایم هوس ریخت

 

 

 

زاندوه دل دیوانه رستم

 

 

فروخواندم به گوشش قصه عشق

 

 

ترامیخواهم ای جانانه من

 

 

 

ترامیخواهم ای آغوش جانبخش

 

 

ترا ای عشق دیوانه من

 

 

 

 

هوس دردیدگانش شعله افروخت

 

 

 

شراب سرخ در پیمانه رقصید

 

 

تن من در میان بسترنرم

 

 

بروی سینه اش مستانه لرزید

 

 

گنه کردم گناهی پر ز لذت

 

 

درآغوشی که گرم وآتشین بود

 

 

گنه کردم میان بازوانی

 

 

که داغ وکینه جوی وآهنین وبود

                         

 

 

                                           فروغ

 

 

 

سلام دوستهای گلم خوبید دلم براتون تنگ شده ببخشید کم پیدام  آخه

 

کامپوترم خراب شده بعد عید میام پیشتون امروز اومدم هم عید را به

 

همتون تبریک بگم  هم یه سلامی بدم سمیرا هم به همه سلام میرسونه

 

 

…………سال جدید را به همتون تبریک می گم سال خوبی داشته

 

باشید.

 

 

 

 

 

 

سال جدید همتون مبارک

عیدتون مبارک




 

 

ساناز و سمیرا عید را به همه تبریک می گن

 

 

 

اگر مي خواهي بداني که کسي دوستت دارد يا نه در چشما نش نگاه کن

اگر نگاهت کرد بدان دوستت دارد

اگر خجالت کشيدوسرش راپايين انداخت بدان عاشقت است

اگر به فکر فرو رفت بدان ديوانه ات است

ولي اگر خنديد و حرف  را عوض کرد بدان دوستت ندارد

 

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم اسفند 1384ساعت 3:46  توسط مهسا و ساناز  | 

 

 

 

 

چرا از مرگ میترسید؟

 

 

 

 

 

چرا اغوش گرم مرگ را افسانه میدانید؟

 

 

 

بهشت جاودان ان جاست.

 

 

جهانانجا جان انجاست.

 

 

گران خواب ابد در بسترگلبوی مرگ مهربان انجاست!

 

 

 

سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی ست.

 

 

همه ذرات هستی،محو در رویای بی رنگ فراموشی ست.

 

 

نه فریادی،نه اهنگی،نه اوایی ،نه امروزی،نه فردایی

 

 

 

جهان آرام و جان آرام.

 

 

زمان در خواب بی فر جام ،.

 

 

خوش ان خوابی که بیداری نمی بیند !

 

 

 

 

سر از بالین اندوه گران خویش بردارید

 

 

در این دوران که از آزادگی نام و نشانی نیست

 

 

در این دوران که هرجا"هر که را زر در ترازو،

 

 

 

زور در بازوست"

 

 

جهان را دست این نا مردم صد رنگ بسپارید

 

 

که کام از یکدگر گیرند وخون یکدگر ریزند

 

 

در این غوغا فرو مانند و غوغاها برانگیزند.

 

 

 

 

سر از بالین اندوه گران خویش بردارید

 

 

 

همه،بر استان مرگ راحت ،سر فرود ارید

 

 

 

 

چرا آغوش گرممرگ را افسانه میدانید ؟

 

 

 

 

چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید ؟

 

 

 

 

چرا از مرگ میتر سید؟

 

 

 

 

"سه دفتر .فریدون مشیری"

 

 

 

 

 

 

 

 

آرامش و اطمینان ،بهترین موفقیت است. 

 

 

 

"اوستن"

 

 

 

 

خوشبختی خود تویی،آن را در آیینه دیگران

 

 

 

 

 

مجو.

 

 

 

 

خندهایت را برای روز مبادا نگه ندار.

 

 

 

نگاهت را به هر گوشه ای پرت نکن .

 

 

 

 

 

هر چند وقت یکبار خودت را از خودت طلب کن

 

 

 

 

،شاید گم شده باشی

 

 

 

بی درنگ ببخش.

 

 

 

 

به خاطر داشته باش یک کلمه محبت آمیز راهی

 

 

بس طولانی خواهد پیمود.

 

 

موفقیت از آن کسی است که یاد گرفته وقتی

 

 

 

زمین بخورد چگونه دوباره بلند شود.

 

 

 

 

موفقیت از آن کسی است که میداند خونسرد

 

 

بودن از مهم ترین عوامل  موفقیت به حساب

 

 

 

 

 

می اید .

 

 

 

 

 

 

 

سلام دوست های عزیزم.

 

 

 

 

از نظر هاتون خیلی ممنون شاد شدم .

 

 

 

 

 

من این روزا زیاد وقت نمیکنم بنویسم ،البته تا

 

 

 

 

اونجا که بتونم سعی خودمو میکنم .

 

 

 

 

 

سر نمازاتون منو دعا کنین.

 

 

 

خیلی گلید ، امیدوارم توی زندگی موفق باشید.

 

 

 

لحظه های زندگیتون را بیهوده هدر ندید.

 

 

 

 

تا شقایق هست زندگی باید کرد.

 

 

 

 

 

محبت دری است که باید به روی همه گشود.

 

 

 

 

دلم میخواست:دنیا خانهء مهر و محبت بود

 

 

 

 

دلم میخواست:مردم ، در همه احوال با هم

 

 

 

آشتی بودند.

 

 

 

 

 

طمع در مال یکدیگر نمی کردند

 

 

 

 

کمر بر قتل یکدیگر نمی بستند.

 

 

 

 

مراد خویش را در نامرادی های یکدیگر نمی

 

 

 

 

جستند،

 

 

 

 

از این خون ریختن ها،فتنه ها پرهیز میکردند،

 

 

 

 

چون کفتاران خوناشام،کمترچنگ و دندان تیز

 

 

 

 

میکردند!

 

 

 

 

فریدون مشیری "سه دفتر"

 

 

 

دو دوست مانند دو دست اند که آلایش یکدیگر را

 

 

 

 

میشویند.          "حضرت محمد(ص)"

 

 

 

 

بزرگ فکر کن ،اما از کوچک آغاز کن.

 

 

 

 

زندگی بدون آزادی  به جسمی بی روح میماند،

 

 

 

 

آزادی بدون اندیشه به روحی آشفته حال.....

 

 

 

 

زندگی ،اندیشه،آزادی هر سه یک چیزند،و

 

 

 

همیشه پاینده اند و نمی میرند.

 

 

 

 

تو در حضور خورشید نیمروز آزاد هستی،تو

 

 

 

 

در حضور ستارگان شب آزاد هستی،

 

 

 

 

 

و تو آزاد هستی حتی هنگامی که دیگر نه

 

 

 

 

 

 

خورشیدی وجود دارد ونه ماه وستارهای.

 

 

 

 

 

تو آزاد هستی حتی هنگامی که چشمان خویش

 

 

 

 

را بر روی هر آنچه هست ببندی.

 

 

 

 

اما تو بنده کسی هستی که دوستش میداری،

 

 

 

 

زیرا دوستتش میداری.

 

 

 

 

 

و بنده کسی هستی که دوستت می دارد،زیرا

 

 

 

 

دوستت میدارد.

 

 

 

 

 

 

 

به امید دیدار((((((سمیرا)))))))

 

 

 

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم اسفند 1384ساعت 20:17  توسط مهسا و ساناز  | 

برای کسی که رفته ...

عشق دو عاشق



آنگاه که دیدمت....

شوق شنیدن صدایت مرا هیجان زده کرده بود

وقتی صدایت را شنیدم احساسی در قلبم بود..

که نمی شناختم!..این چه احساسی است


آ
نگاه که صمیمیت را در قلبت حس کردم،

دیگر توانایی تنها ماندن را ویا حتی جرات تنهایی را نداشتم


ا
ین فقط تو بودی که در قلبم هیجان را ایجاد می کردی

وآن حس ناشناخته رو بیدار می کردی...

ولی افسوس..

دیگر حسی در قلبم نیست دیگر از تنها ماندن نمی ترسم

چون مدتی ایست تنهام ،تنهای تنها...

ولی قلبم دوباره منتظرکه اون حسه بیدار بشه....

با شمردن ثانیه ها....



سلام دوستهای گلم خوبین من سانازم این اولین نوشته ی منه در اینجا

 

امیدوارم از شعرم خوشتون اومده باشه



دوستداره همتون ساناز



به یاد زنده یاد فروغ فرخ زاد (آشور برای تو نوشتم )(چشمک) فردا شاید برم خونه ی فروغ فرخ زاد ......

خداکنه کارام جور شه.............................





همه هستي من آيه تاريكيست
كه ترا در خود تكرار كنان
به سحرگاه شكفتن ها و رستن هاي ابدي خواهد برد
من در اين آيه ترا آه كشيدم آه
من در اين آيه ترا
به درخت و آب و آتش پيوند زدم
زندگي شايد
يك خيابان درازست كه هر روز زني با زنبيلي از آن مي گذرد
زندگي شايد
ريسمانيست كه مردي با آن خود را از شاخه مي آويزد
زندگي شايد طفلي است كه از مدرسه بر ميگردد
زندگي شايد افروختن سيگاري باشد در فاصله رخوتناك دو همآغوشي
يا عبور گيج رهگذري باشد
كه كلاه از سر بر ميدارد
و به يك رهگذر ديگر با لبخندي بي معني مي گويد صبح بخير
زندگي شايد آن لحظه مسدوديست
كه نگاه من در ني ني چشمان تو خود را ويران مي سازد
و در اين حسي است
كه من آن را با ادراك ماه و با دريافت ظلمت خواهم آميخت
در اتاقي كه به اندازه يك تنهاييست
دل من
كه به اندازه يك عشقست
به بهانه هاي ساده خوشبختي خود مي نگرد
به زوال زيباي گلها در گلدان
به نهالي كه تو در باغچه خانه مان كاشته اي
و به آواز قناري ها
كه به اندازه يك پنجره مي خوانند
آه ...
سهم من اينست
سهم من اينست
سهم من
آسمانيست كه آويختن پرده اي آن را از من مي گيرد
سهم من پايين رفتن از يك پله متروكست
و به چيزي در پوسيدگي و غربت واصل گشتن
سهم من گردش حزن آلودي در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدايي جان دادن كه به من مي گويد
دستهايت را دوست ميدارم
دستهايم را در باغچه مي كارم
سبز خواهم شد مي دانم مي دانم مي دانم
و پرستو ها در گودي انگشتان جوهريم
تخم خواهند گذاشت
گوشواري به دو گوشم مي آويزم
از دو گيلاس سرخ همزاد
و به ناخن هايم برگ گل كوكب مي چسبانم
كوچه اي هست كه در آنجا
پسراني كه به من عاشق بودند هنوز
با همان موهاي درهم و گردن هاي باريك و پاهاي لاغر
به تبسم معصوم دختركي مي انديشند كه يك شب او را باد با خود برد
كوچه اي هست كه قلب من آن را
از محله هاي كودكيم دزديده ست
سفر حجمي در خط زمان
و به حجمي خط خشك زمان را آبستن كردن
حجمي از تصويري آگاه
كه ز مهماني يك آينه بر ميگردد
و بدينسانست
كه كسي مي ميرد
و كسي مي ماند
هيچ صيادي در جوي حقيري كه به گودالي مي ريزد مرواريدي صيد نخواهد كرد
من
پري كوچك غمگيني را
مي شناسم كه در اقيانوسي مسكن دارد
و دلش را در يك ني لبك چوبين
مي نوازد آرام آرام
پري كوچك غمگيني كه شب از يك بوسه مي ميرد
و سحرگاه از يك بوسه به دنيا خواهد آمد

(زنده ياد فروغ فرخزاد)


همتون رو دوست دارم

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم اسفند 1384ساعت 23:39  توسط مهسا و ساناز  |