فقط برای کسی که دوستش دارم

چشم خواب آلوده اش را مستی رويا نبود

نقش عشق و آرزو از چهره ی دل شسته بود

عکس شيدايی در آن آيينه ی سيما نبود

لب همان لب بود اما بوسه اش گرمی نداشت

دل همان دل بود اما مست و بی پروا نبود

در دل بيدار خود جز بيم رسوايی نداشت

گرچه روزی همنشين جز با من رسوا نبود

در نگاه سرد او غوغای دل خاموش بود

برق چشمش را نشان از آتش سودا نبود

ديدم آن چشم درخشان را ولی در اين صدف

گوهر اشکی که من می خواستم پيدا نبود

بر لب الوان من فرياد دل خاموش بود

آخر آن تنها اميد جان من تنها نبود

جز من و او ديگری هم بود اما ای دريغ

آگه از درد دلم زان عشق جان فرسا نبود

برایت بارها باید بگویم که در رگهای من جاری شدی چون خون که از من ساختی بار دگر مجنون شاید از شکوه عشق خانمان سوز برایت بارها باید قسمها یاد کرد برایت بارها باید سر سجده فرود آورد شاید زدست تو به تاریکی کوهستان غم باید سفر کرد به دنبال تو تا خورشید باید رفت به پیش پای تو شاید که چون یک مشت خاک بی بها گردم برای قلب تو شاید خدا گردم نمی دانم که در جای نگین تاج زرین کلاهت جای میگیرم ویا در زیر پاهای تو بی رحمانه میمیرم شاید نمی دانم که بعد از سالهای سخت ودشوار که بعد از روزهای گرم وشیرین زمان مردنم آیا در آغوش تو جانم را خدا گیرد ویا این آرزو در نطفه میمیرد شاید ((مسعود فرد منش))

 سمیرا جونم  ۱۷ سال تولدت را به تو تبریک می گم

سمیرا جونم خیلی دوستت دارم 

HAPPY BIRTH DEY SAMIRA